index
Vrijheid van meningsuiting al jaren onder vuur

(Geplaatst als: Er is geen bewijs van schadelijkheid pedoseks zonder dwang)

door Marthijn Uittenbogaard


M. Hoff wees gisteren op de gevaren die de nieuwe Wet Bijzondere Opneming in psychiatrische ziekenhuizen met zich mee zouden kunnen brengen, namelijk het opsluiten van andersdenkenden. Deze angst is zeer terecht daar in Groot-BrittanniŽ een zelfde soort wet in de maak is om onder andere pedofielen verplicht te behandelen terwijl ze nooit een wet hebben overtreden. Deze uitspraak deed de Britse minister Rosie Winterton onlangs voor de BBC-radio. Uiteraard zouden meerdere 'deskundigen' over de verplichte behandeling beslissen. In 1999 was er zelfs sprake om vijf-jarige pedo's te behandelen. Kindertjes dus, omdat deskundigen ze blijkbaar te seksueel vonden. Het doet mij ook denken aan Tom O'Carroll, een frontman van de Britse pedofielenvereniging PIE. Tom werd veroordeeld vanwege het verkondigen van dingen die tegen de goede zeden waren. Een honderd jaar niet gebruikt wetsartikel. Later werd PIE opgeheven, ze werden voor het gerecht gesleept omdat ze pedo's bij elkaar brachten die mogelijk wel eens illegale dingen zouden kunnen gaan doen. In andere landen gebeurden er vergelijkbare dingen. De schuld ligt bij de media die een zelfgekozen zelfcensurering zo absurd hebben doorgevoerd dat deze censurering straks overal wet wordt als men niet oppast. Als een provider een site afsluit vanwege het feit dat iemand zegt jood te zijn en het joodse geloof aanhangt zal elke krant hierover vallen. En terecht! Doet iemand hetzelfde bij de legale pedosite van de Vereniging Martijn, die door Media Design de deur werd gewezen, dan lees je dit in geen enkele krant terug. Het blijft een feit dat nimmer bewezen is dat pedoseks zonder dwang en gedoe achteraf schadelijk is. [In de jaren zeventig en tachtig las je dit standpunt (inclusief onderzoeken hieromtrent) in veel kranten en tijdschriften. Tegenwoordig is bijna alles wat wijst op het bestaan van kinderseksualiteit taboe.] Metro is een lichtpuntje in de duistere wereld wat vrijheid van meningsuiting betreft, hopelijk volgen andere kranten dit voorbeeld eens.

2 juni 2005


Zin tussen vierkante haken niet in Metro-versie.