index
Het systeem der onderdrukking

door Marthijn Uittenbogaard


De kerk heeft een methode ontwikkeld om mensen te onderdrukken. De methode is simpel en hij doet al eeuwen dienst. Men zorgt ervoor dat seksualiteit zondig is. Als men dit eenmaal bewerkstelligd heeft is de rest simpel; iedereen die kritisch is wat het geloof betreft, door redelijk zelfstandig na te durven denken, is bijna vanzelfsprekend ook kritisch wat betreft de seksuele moraal die de kerk er op nahoudt. De machthebbers kunnen vervolgens deze ketters hard aanpakken. Het volk eist dit van hen, daar ze geen raad weten met de vrijgekomen seksuele emoties bij zichzelf. Dit onderdrukkende systeem is ge´ntroduceerd in het christendom en het wordt ook gebruikt in vele andere godsdiensten en dictaturen. Wie heeft er voordeel bij dit systeem? Iedereen die uit is op macht. De geestelijken dus, maar niet alleen zij. Het gezin fungeert namelijk net zoals het patriarchale geloofssysteem, maar dan in het klein. Het gezin biedt echter wel een vorm van stabiliteit en (schijn)zekerheid. De man is de baas, daarna de vrouw, en de kinderen hebben het minst in te brengen. Sowieso heeft de helft der bevolking zo dus (wat) macht over de andere helft. Een groot percentage mensen heeft dus macht te verliezen wanneer het systeem verandert. Echter is het taboe op seksualiteit niet bewust maar onbewust en dus kan je de mannelijke helft van de bevolking net zo goed slachtoffer noemen van dit systeem. Zij worden ook seksueel onderdrukt zij het iets minder dan de vrouwen en de kinderen. Waarom men nou net seksualiteit heeft 'uitgekozen' ligt voor de hand. Seksualiteit is iets dat ieder mens bezit. Ook gaat de keuze automatisch, daar door middel van het systeem 'try and error', bewust of onbewust uitgeoefend, men er vroeg of laat achter komt hoe je macht kan verkrijgen over anderen.

Hoe kan het dat dit systeem er is gekomen en waarom komen we er zo moeizaam vanaf? Het systeem is er niet vrijwillig gekomen; het ging gepaard met veel geweld en onderdrukking. Er heeft veel bloed gevloeid. Vrije mensen hebben niet zo veel oog voor bewapening en legers en wat al niet meer. De tegenpartij heeft dus een voorsprong wanneer zij geweld gaan gebruiken tegen minderheden. Vooral daar zij altijd eerst de minst populaire groep aanvallen. Dit kunnen de joden zijn, kruidenvrouwtjes, et cetera. De kerk heeft het ook voor elkaar gekregen om alle vrouwen ondergeschikt te maken aan mannen door middel van geschiedvervalsing en door brute machtsvertoning. De wetenschap maar vooral de onafhankelijke verspreiding daarvan heeft roet in het eten gegooid, wat dit onderdrukkende systeem betreft. De boekdrukkunst en later de radio en tv en pas geleden het internet, zijn van onschatbare waarde. Thans is het mogelijk om kennis te verspreiden en om deze kennis vrijwel zeker nooit verloren te laten gaan. Het zal niemand verbazen dat juist de kerk en andere dictatoriale systemen een historie hebben van censuur zoals bijvoorbeeld boekverbranding. We zijn tegenwoordig toch vrijwel bevrijd van het juk der seksuele onderdrukking en dus van het machtsmisbruik in de samenleving? Neen, nog lang niet! En ik zal u proberen uit te leggen wat er zoal aan scheelt. De feministische golven en de seksuele revoluties hebben ervoor gezorgd dat het systeem is gaan wankelen, maar niet meer dan dat. Het systeem staat nog altijd recht overeind en is zich al jaren weer aan het versterken. De zonde, het schuldgevoel aangaande alles wat met seksualiteit te maken heeft, is namelijk nog diep in ons soort samenlevingen geworteld. De vrijgekomen negatieve energie die 'losbandigheid' oproept, kanaliseert zich meer en meer met als resultaat: haat, onderdrukking van de wat vrijere geesten, en zelfs oorlogen. Het christendom kan in de nabije toekomst zo weer snel een grotere machtsfactor worden en het leven van het volk weer meer en meer gaan beheersen. Hoe heeft men het seksuele ongenoegen weten te kanaliseren na de seksuele revolutie van eind jaren zestig / begin jaren zeventig? Het antwoord is simpel. Vrouwen mochten dan wel eindelijk redelijk bevrijd zijn (op papier; de praktijk is nog steeds onderhevig aan de anti-seksuele normen die veel vrouwen en mannen nog altijd bezitten), maar de kinderen waren dat nog niet. En dus werd er ook nooit serieus naar de kinderen geluisterd; zij hadden nog nauwelijks macht. De kinderen werden dus misbruikt om de voortgang van de seksuele bevrijding af te remmen of om deze zelfs (deels) terug te draaien. Personen die redelijk onafhankelijk durven te denken komen al snel tot de conclusie dat kinderen seksuele wezens zijn en dat kinderseksualiteit positief is voor hun ontwikkeling, daar er bijvoorbeeld literatuur bestaat die daar op wijst. Het zal u niet verbazen dat deze ruimdenkende mensen vaak op andere terreinen tevens ruimdenkend zijn. Door deze mensen te verketteren, verketter je meteen ook de vooruitgang op andere niet-seksuele terreinen en je houdt op den duur alleen intolerante, slecht ge´nformeerde mensen over die het publieke debat bepalen en misbruiken om zo macht te verwerven.

In deze situatie zijn we heden ten dage beland. De samenleving roept om steeds strengere straffen, om meer ge- en verboden, om meer inmenging in de persoonlijke levenssfeer, en om steeds meer censuur. Denk bijvoorbeeld aan het feit dat kinderen geen (kinder)pornografie mogen zien. Het verbod op kinderporno, dat ook voor volwassenen geldt, maar dat hoef ik u niet te vertellen, komt overeen met de boekverbrandingen van weleer. Kinderseksualiteit is namelijk (gevoelsmatig) een zonde, een gruwel gods. Bijna iedereen onderdrukt zijn of haar erotische gevoelen voor minderjarigen. Uit metingen van seksuele opwinding bij het zien van kindererotiek blijkt dat velen seksueel opgewonden kunnen raken van pubers. Het zou vreemd zijn als de mens als enige organisme ter wereld niet op al geslachtsrijpe soortgenoten zou vallen. Deze en ook vele andere seksuele onderdrukkinggen richten zich op zondebokken; de pedofielen zijn hierin de grootste zondebokken vandaag de dag, daar zij dus het meest voor kinderseksualiteit en andere kinderrechten opkomen. Personen die in de jaren zestig en zeventig op handen werden gedragen, omdat zij zo ruimdenkend waren, ook op het terrein van de kinderseksualiteit, worden vandaag de dag dus het hardst gestigmatiseerd en gedemoniseerd. Het zal niet bij deze groep blijven, daar er steeds meer onder onfatsoenlijk gedrag zal vallen. De 'kiem' voor de terugkeer naar een allesoverheersend regime is gevonden. Dit proces is al ruim twintig jaar gaande en wanneer we ziende blind blijven zal dit proces doorgaan. Wie stopt de opkomst van een christenfundamentalistische staat (of een moslimfundamentalistische staat), een politiestaat, een fascistenstaat, een big brother-maatschappij? In mijn eentje kan ik dat niet voorkomen. Uw hulp is daarvoor nodig maar dan moeten wel veel mensen eerst hun oogkleppen afdoen.

12 februari 2005